Wybór odpowiedniego materiału do produkcji fakturowych oznaczeń nawierzchni (FON) ma kluczowe znaczenie dla kosztów utrzymania infrastruktury miejskiej oraz realnego bezpieczeństwa użytkowników. Tradycyjnie stosowane płytki betonowe coraz częściej ustępują miejsca nowoczesnym żywicom kompozytowym. Dlaczego inwestorzy i projektanci rezygnują z betonu na rzecz zaawansowanych polimerów?
Porównanie betonu i kompozytów polimerowych LUMI
1. Trwałość i odporność na warunki atmosferyczne
Beton jest materiałem porowatym, który łatwo wchłania wilgoć. W polskim klimacie cykle zamrażania i rozmrażania wody wewnątrz struktury betonu powodują jego szybkie pękanie i kruszenie. Dodatkowo sól stosowana zimą przyspiesza ten proces. Kompozyty żywiczne LUMI są całkowicie nienasiąkliwe, odporne na mróz, sól drogową oraz promieniowanie UV, co gwarantuje ich długowieczność.
2. Wyczuwalność sensoryczna (ostrość krawędzi)
Skuteczność oznaczeń dotykowych zależy od precyzji ich kształtu. Kopułki na płytkach betonowych szybko ulegają erozji i zaokrąglają się pod wpływem ruchu pieszego i kołowego, przez co przestają być wyczuwalne pod podeszwą buta. Technologia odlewania żywic kompozytowych LUMI pozwala na uzyskanie idealnie ostrych, trwałych krawędzi wypustek, które nie tracą geometrii przez dekady.
3. Waga i koszty montażu
Płytka betonowa o wymiarach 40x40 cm waży kilkanaście kilogramów, co utrudnia transport i wymaga głębokiego korytowania podłoża. Płytka kompozytowa LUMI FON (grubość podstawy 2 mm) waży zaledwie ułamek tej wartości. Jej montaż na istniejącym podłożu za pomocą kleju LUMIGLUE jest znacznie szybszy, tańszy i nie wymaga używania ciężkiego sprzętu budowlanego. Podsumowując, żywice kompozytowe to nowoczesny standard, gwarantujący trwałość i oszczędności eksploatacyjne.
